ช่างภาพที่ดีต้องไม่กร่าง!
ต้องยอมรับว่า"กล้อง"เป็นส่วนหนี่งของชีวิต ผมอาศัยกล้องทำมากิน ส่งลูกจนเรียนจบป.ตรีก็อาศัยกล้องนี่ล่ะเป็นส่วนใหญ่ เริ่มแรกทีเดียว ก็ชอบเฉยๆ แต่คิดไปคิดมาถ้าเผาฟิล์มไปวันๆโดยไม่มีรายได้เลยก็ ดูไม่เข้าท่า จริงป๊ะ.? ผมเรียนรู้จากคนรอบข้าง...จากสื่อสิ่งพิมพ์ ที่ผมยืนอยู่บนวงการนี้ได้ เพราะผม"ฟัง" ฟังทุกคำวิจารณ์และคำแนะนำ..ผมไม่เคยกร่างเจอช่าง รุ่นพี่ยกมือไหว้ทันทีไม่ว่างานไหน ถ่ายผู้ใหญ่ถ่ายแบบไหนจึงจะถูกใจ เขา ผมเคยถูกตำหนิและถูกชม..แต่จะเก็บคำตำหนิมาพิจารณามากกว่า คำชมครับ "สาธิตถ่ายผู้ใหญ่แบบนี้ไม่ได้น่ะ" ช่างภาพรุ่นพี่(เป็นผู้หญิง) ผมก็ถาม ทำไมครับพี่ "ถ่ายตามหลักภาพบุคคลถูกต้อง แต่ไม่ควรให้เห็นริ้วรอย เกี่ยวกับวัยเขาไม่ได้!" ผมเขาวินเลย...อ๋อครับผมเข้าใจแล้วล่ะ ฮ่า! ถ่ายภาพคู่...ถ่ายอย่างไรให้ดูเขา"รักกัน" ไม่ใช่ถ่ายออกมาแล้วภาพไร้ อารมณ์เจ้าบ่าวเหมือนถูกบังคับให้ถูกแต่ง! หรือเจ้าสาวโพสท่าแข็งยิ่งกว่า สากกะเบือ..วิชาการช่วยท่านไม่ได้ถึงจะมีกล้องตัวละแสนก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากความเข้าใจในงานถ่ายภาพจริงๆ เราต้องสร้างความคุ้นเคยให้ไ...