ถ้าเราตาย...ใครจะดูแม่.?!!?
ขอบคุณ Blogger.ที่ให้พื้นที่ไว้แอบบ่น แอบคุยกับตัวเอง ชีวิตคนเรามันอนิจจัง บางคนพูดแต่คิดเข้าไปถึงเนื้อของความหมายไม่ได้ เพราะเขาไม่เคยฝึกเจริญมรณะสติ รู้เฉยๆว่ามัน"ไม่เที่ยง" แต่ไม่เคยปฏิบัติตน แต่เราเข้าใจประเด็นความไม่เที่ยงเราจึง..."มีเพียงแค่วันนี้" พูดไปเหมือนนินทาแม่ตัวเอง แม่คงทำบาปอะไรมาสักอย่าง เพราะจะถูกปฏิเสธทั้งคำพูดและพฤติกรรมที่ลูกพีงควรปฏิบัติต่อแม่ เช่น "ไม่ว่าง" จริงๆผมก็อยากพูดแรงๆ ไม่ว่าง? แล้วมีเวลาหายใจบ้างไหมล่ะ? ถ้ามีนั้นหมายถึงว่าง หนี่งปี 365 วัน พูดแบบนี้ได้ตลอดทั้งปี แต่ก็เห็นไปไหนมาไหนได้นิ ก็เป็นที่น่าอิ่มเอิบใจสำหรับคนเป็นแม่เชอะ 55+ จริงๆแม่ก็เคยเปรยกับเราเหมือนกันว่า... อยากให้(พี่ๆ) ถามเขาบ้าง "เหงาไหม เจ็บป่วยตรงไหนบ้างไหม" ไม่ใช่โยนเงินให้แล้วเผ่นกันหมด ปีหนี่งเห็นหน้ากันไม่ถึง 1 ชั่วโมง ปีหนี่งพอจะว่างมีเวลาให้แม่สัก 24 ชั่วโมงบ้างไหมล่ะ! พานั่งรถไปทานข้าวบ้าง ไปดูอะไรๆบ้างไปเปิดหูเปิดตา เขาก็เหลือเวลาอีกไม่นานมาก...ทำให้แม่เป็น The One สักวันก็ยังดี ถ้าเขาตายก็อย่าอาลัยอาวรณ์เสียดายก...